Hej, jestem Angelika!
Witaj!
Hejka, nazywam się Angelika, ale tutaj jestem jako Chuckylucky. Bloga prowadzę już od 4 lat. Znajdziesz tutaj oczywiście inspiracje w postaci stylizacji, które staram się opisywać w ciekawy sposób. Znajdziesz tu także różne bardzo dobre kosmetyki oraz coś z kategorii lifestyle. Czyli u mnie właściwie każdy znajdzie tu kącik dla siebie.
CHCESZ WIEDZIEĆ WIĘCEJ?
czytaj więcej
  • BEAUTY
    Chcesz poznać moje ulubione makijaże i kosmetyki, dowiedzieć się, co polecam? Znajdziesz to tutaj - sprawdź teraz! ♡
    CZYTAJ WIĘCEJ
  • FASHION
    Tutaj znajdziesz modowe inspiracje w postaci stylizacji, które staram się opisywać w ciekawy sposób. ♡
    CZYTAJ WIĘCEJ
  • LIFESTYLE
    Tutaj poczytasz o wszystkie posty z tematyki lifestyle ♡
    CZYTAJ WIĘCEJ

"Ostatni Sad"

 Witajcie Kochani!

Nigdy nie jest za późno, żeby zacząć od nowa, żeby przypomnieć sobie, dlaczego coś się kochało. Ostatnio mam sporo myśli i rozkmin życiowych. Zastanawiałam się dlaczego jestem w tym miejscu, co jestem. Zastanawiałam się, co mogło pójść nie tak, dlaczego przestałam z dnia na dzień zakończyć, prowadzić bloga. Doszłam do jednego wniosku, za dużo myślę. Ogółem my ludzie często za dużo myślimy, zamiast zrobić cały rozrys za i przeciw oraz wszelkich powodów dlaczego coś przestaliśmy robić, to powinniśmy się ruszyć i nic nie myśląc, wrócić do tego. Oczywiście jeżeli to, co robiliśmy, było czymś dobrym.  Ale jedna rzecz dobra mi wniknęła z tej przerwy. Otóż zaczęłam bardziej pisać wiersze, właściwie można powiedzieć, że pisanie ich stało się dla mnie pewnym rodzajem terapii. Zamiast mówić wprost, jak coś mnie zraniło, lub uszczęśliwiło, ja wolę przelać moje myśli na papier, ubierając w trochę inne słowa. Dzisiejszy opowiada, a właściwie niech to będzie słodka tajemnica, którą poznacie przy kolejnym wpisie. On jednak będzie już w tematyce modowej, bo do niej chciałabym strasznie wrócić. Nie przedłużając dalej, zapraszam Was do czytania i refleksji nad moimi słowami.





Ostatni sad 

Kiedyś było ich tysiące

Drzewa okalające ludzi

Dawały one im schronienie ich myślom 

odkrywały wiele tajemnic

Równocześnie skrywając myśli

Jednak 

Nie były dla każdego

Ich owoce rzadko były doceniane

Umierały

Niegdyś świat był pełen sadów

Dawały one piękne plony

ozdabiały ludzkie serca

Nie każdy je doceniał

Marnotrawstwo 

Drzewa umierały jeden po drugim

Nowych nie było

Nie sadzono kolejnych

Stare dawały owoce 

Ale coraz mniej ich zjadano

Coraz mniej dostrzegano ich piękno

Został ostatni sad

Umrze

Czy ktoś go wreszcie doceni?





Mam nadzieję, ze wpis Wam się spodobał, zachęcam do komentowania: Czy chcecie więcej takich postów z wierszami? Czy Ten wiersz Wam się spodobał? 


Do zobaczenia Kochani!